Historia szkoły

Historia szkoły

Pierwszą szkołę w Klukowie zbudowano około 1820 roku. Budynek posiadał jedną salę lekcyjną i mieszkanie dla kierownika szkoły. W tym czasie uczył tylko jeden nauczyciel. Językiem wykładowym był język niemiecki, gdyż tutejsze ziemie należały do zaboru pruskiego.

Około 1870 roku dobudowano do budynku szkolnego dwie sale lekcyjne i dwa mieszkania dla samotnych nauczycieli. Budynek posiadał dwie kondygnacje: parter i piętro.

Po pierwszej wojnie światowej na mocy traktatu wersalskiego ziemie tutejsze powróciły do Polski. Gdańsk został ogłoszony wolnym miastem. Granica polsko- gdańska znajdowała się około 2 km od szkoły. Siedzibą Inspektoratu Szkolnego zostały Kartuzy pod który podlegała tutejsza szkoła. Po pierwszej wojnie światowej szkoła posiadała 3 klasy, liczyła 6 oddziałów w których uczyło się 250 uczniów. Po reformie szkolnej w 1932 roku szkoła została przemianowana na szkołę II stopnia.

W 1939 roku w wyniku II wojny światowej ziemie tutejsze zostały zajęte przez Niemców, a szkoła uległa germanizacji. W listopadzie 13 mieszkańców Klukowa zostało aresztowanych przez gestapo i rozstrzelanych w Piaśnicy. Wszystkie akta szkolne oraz pomoce naukowe zniszczyło wojsko niemieckie. Obowiązek szkolny trwał od 6 do 14 roku życia. W szkole uczono po niemiecku.

W marcu 1945 roku ziemie te zostały wyzwolone przez wojsko polskie i radzieckie. Front gdański zatrzymał się w tutejszej okolicy i trwał około 14 dni. W wyniku działań wojennych 50% budynków spaliło się, a 25% pozostałych zostało doszczętnie rozbitych. Budynek szkolny wraz z budynkiem gospodarczym zostały spalone.

Od listopada 1947 roku do marca 1948 roku szkołę odbudowywano. Odbudowano tylko parter i budynek przybrał wygląd murowanego baraku. W niczym nie przypominał poprzedniej szkoły. Naukę w Klukowie po II wojnie światowej rozpoczęto 18 grudnia 1946 roku w budynku miejscowego majątku. Sam budynek był także zniszczony i uczono tylko w jednej izbie lekcyjnej. Z chwilą otwarcia szkoły przyjęto tylko starsze roczniki. Dużo dzieci w wieku szkolnym uczęszczało do sąsiednich szkół w Matarni i Kokoszkach. Dzieci uczyły się przede wszystkim mówić po polsku oraz zapoznawały się z początkową nauką czytania i pisania. Początkowo uczył tylko jeden nauczyciel. OD 1947 roku dwóch , a w 1948 roku trzech. Nauczyciele żyli w bardzo trudnych warunkach mieszkaniowych.

Dnia 15 marca 1948 roku odbyło się poświęcenie odbudowanego budynku szkolnego. Aktu poświęcenia dokonał proboszcz tutejszej parafii ks. Józef Bigus (były więzień obozu koncentracyjnego w Dachau ). Liczba uczniów 1 września 1948 roku wynosiła 220. Szkoła tutejsza została szkołą zbiorczą dla szkól niepełnych w Matarni i Kokoszkach.

W czasie miesięcy grudzień -luty 1948/1949 odbudowano zniszczoną w czasie działań wojennych linię elektryczną w Klukowie i Firodze. Zelektryfikowano też szkołę.

Z dniem 1 września 1949 roku otwarto przy tutejszej szkole klasę siódmą. Od tej chwili szkoła została szkoła pełną, zbiorczą. W latach powojennych liczba uczniów w klasach była bardzo duża np. kl.I-33, kl.II- 34, kl.III- 47, kl. IV- 48, kl.V-34, a uczących nauczycieli tylko czworo. Szkoła borykała się z brakiem nauczycieli. Ze względu na trudne warunki mieszkaniowe, trudności z dojazdem ,rotacja nauczycieli była bardzo duża.

Nauczyciele w 1954 roku.

W grudniu 1956 roku po dwuletniej przerwie wprowadzono naukę religii w szkole. W szkole organizowano kursy dla dorosłych umożliwiające uzyskanie świadectwa ukończenia szkoły podstawowej głównie w latach 50-tych i 60- tych. Ze względu na trudne warunki lokalowe szkoła wynajmowała sale lekcyjne w domach gospodarzy: p.Redman, p. Ellwart.

Przez wiele lat czyniono starania o budowę nowej szkoły, ale termin budowystale odsuwano ze względu na brak funduszy. Plan budowy był już opracowany w 1958 roku.Jesienią 1958 roku przeprowadzono wiercenia ziemne i wyznaczono plan sytuacyjny pod budowę nowej szkoły. Budowę po wielu interwencjach rozpoczęto w czerwcu 1961 roku. W nowym budynku szkolnym zaplanowano ogrzewanie piecami kaflowymi. Dopiero po żmudnych staraniach kierownika szkoły p. Pauli Szulc zmieniono projekt na centralne ogrzewanie.

Z końcem listopada 1961 roku obecny budynek szkolny został wzniesiony w stanie surowym i nakryty dachem. W ramach pracy społecznej przy budowie nowej szkoły pracowali również uczniowie. Nowo wybudowaną szkołę wyposażono w meble i pomoce naukowe.

9 sierpnia 1962 roku nastąpił odbiór techniczny nowej szkoły. W akcję sprzątania szkoły i przygotowania jej do otwarcia włączyło się całe lokalne społeczeństwo. Uroczyste orwarcie nastąpiło 2 września 1962 roku przy udziale władz powiatowych. Koszt budowy szkoły wyniósł 2061300 złotych.

 

 

Rok szkolny 1962/1963 rozpoczął realizację programu 8-klasowej szkoły. Pod koniec listopada 1962 roku, po długich staraniach i interwencjach przystąpiono do przebudowy dawnego budynku szkoły na mieszkania dla nauczycieli.

Od 1 stycznia 1973 roku Klukowo i okoliczne miejscowości zostały włączone w poszerzone granice miasta Gdańska. Szkoła przeszła pod nadzór Wydziału Oświaty i Wychowania w Gdańsku jako SP-82.

W latach 90-tych przeprowadzono wiele remontów w szkole: kapitalny remont sali gimnastycznej, remont dachu. Odmalowano sale , zmienił się wystrój klas i korytarzy szkolnych. 24listopada 2000 roku oddano do użytku nową ekologiczną kotłownię olejowo- gazową ,a w lutym 2001 roku nową szatnię. Od 1999 roku istnieje w szkole świetlica. W 2001 roku biblioteka przejęła nowe pomieszczenie, w którym znajduje się również pracownia komputerowa. 24 maja uroczyście otwarto Izbę Regionalną.

KIEROWNICY I DYREKTORZY SZKOŁY

W okresie międzywojennym (1920-1939)

Franciszek Budzyński

Brunon Lewandowski

Leon Wegner

Franciszek Kornowski

Dobrzaniecki (poległ w 1939 roku jako oficer polski)

W czasie II wojny światowej (1939- 1945)

Artur Jander- Niemiec

Po II wojnie światowej:

Piotr Garboś 1946-1948

Paula Szulc 1948-1969

Stanisław Plichta 1969-1988

mgr Grzegorz Jaszewski 1988-2014

mgr Agata Markiewicz-Babło 2014-aktualnie

Opracowali:

Grzegorz Jaszewski- dyrektor szkoły

Teresa Jaszewska – nauczyciel historii